موفقیت تاریخی ESA در چاپ سهبعدی فلز در ایستگاه فضایی بینالمللی؛ گام بزرگ برای مأموریتهای آینده
موفقیت تاریخی ESA در چاپ سهبعدی فلز در ایستگاه فضایی بینالمللی؛ گام بزرگ برای مأموریتهای آینده, دانشمندان آژانس فضایی اروپا (ESA) با موفقیت اولین قطعه فلزی را با استفاده از فناوری چاپ سهبعدی در ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) تولید کردند.
این دستاورد بیسابقه، نقطه عطفی مهم در جهت تحقق قابلیت تولید قطعات در مدار زمین محسوب میشود.\چالشهای چاپ سهبعدی فلز در محیط بیگرانشانجام فرآیند چاپ سهبعدی در فضا با چالشهای فنی جدی روبروست، زیرا بسیاری از روشهای سنتی برای کنترل جریان مواد در حین چاپ، به نیروی گرانش وابسته هستند. در محیط بیگرانش، رفتار مواد مذاب میتواند پیشبینیناپذیر باشد و منجر به تولید قطعاتی با کیفیت پایین گردد.
یافته توسط ESA از یک سیم فولادی ضدزنگ به عنوان ماده اولیه بهره میبرد.
این سیم توسط یک منبع لیزر قدرتمند که دما را به حدود ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد میرساند، ذوب شده و به صورت رشتهای مذاب در میآید. سپس مواد فلزی لایهبهلایه رسوب میشوند تا هندسه مورد نظر شکل گیرد.راهاندازی و کالیبراسیون این دستگاه در محیط منحصربهفرد ایستگاه فضایی چندین ماه زمان را به خود اختصاص داد. در نهایت، در ماه اوت سال ۲۰۲۴، تیم علمی موفق به تولید اولین قطعه فلزی در فضا شد.
ترل از راه دور و در داخل یک محفظه فلزی کاملاً مهربسته انجام پذیرفت.\\دیدگاه مدیر اکتشافات انسانی و رباتیک ESAدنیل نوینشواندر، مدیر اکتشافات انسانی و رباتیک در آژانس فضایی اروپا، در بیانیه رسمی این سازمان تأکید کرد\با چاپ اولین جسم سهبعدی فلزی در فضا، تیمهای اکتشاف ESA در عرصه تحقق قابلیت تولید در مدار به یک نقطه عطف قابلتوجه دست یافتند.
این دستاورد که نتیجه تلاش یک تیم بینالمللی است، راه را برای مأموریتهای طولانیمدت هموار میسازد که در آنها تولید قطعات یدکی، اجزای ساختاری و ابزارهای موردنیاز، امری ضروری و اجتنابناپذیر میباشد.\اهمیت استراتژیک برای مأموریتهای ماه و مریختکنولوژی چاپ سهبعدی در حال حاضر در طیف وسیعی از صنایع از جمله پزشکی، مد، هنر و ساختوساز کاربرد دارد.
با آغاز مأموریتهای فضایی طولانیمدت به سمت ماه و مریخ، فضانوردان به امکانات خودمختار برای تعمیر، تعویض یا تولید ابزارها و قطعات مورد نیاز خود خواهند داشت. حمل انبوه قطعات یدکی در فضاپیماهایی با ظرفیت محدود، چالش لوجستیکی و هزینهبر است؛ بنابراین، قابلیت تولید در مکان کلید اصلی پایداری مأموریتهای آینده است.
